VI. ΠΡΟΕΠΕΝΔΥΣΙΑΚΑ ΕΡΓΑ

1.- Δασικό κτηματολόγιο

Διέπεται από τις διατάξεις του ν. 248/1976, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το ν. 998/1979. Δεν πρόκειται στην ουσία για κτηματολόγιο, αφού δεν έχει διαδικασίες τελικής κρίσης των εμπραγμάτων δικαιωμάτων, αποδεικτικής ισχύος των εγγράφων και ενημέρωσης.

Η ψήφιση του Νόμου 248/1976, αποσκοπούσε στην κτηματογράφηση των δασών και δασικών εκτάσεων, με τη σύνταξη του φύλλου καταγραφής (κτηματικός χάρτης) και στη διοικητική διερεύνηση των εμπραγμάτων δικαιωμάτων, με τη σύνταξη του μητρώου ιδιοκτησίας (κτηματολογικός πίνακας). Στα πλαίσια της διοικητικής αυτής διερεύνησης προβλέπεται και η προσφυγή των ενδιαφερομένων στο ειρηνοδικείο και το πολυμελές πρωτοδικείο.

Οι εργασίες κατάρτισης του δασικού κτηματολογίου άρχισαν το έτος 1977 με τρία (3) συνεργεία κτηματογράφησης, που συγκροτήθηκαν για το σκοπό αυτό και εργάσθηκαν στο νομό Αττικής. Τα συνεργεία αυξήθηκαν σταδιακά σε 55 (στην ουσία στελεχώθηκαν μόνο 39 και αυτά με ελλιπή σύνθεση και κατανεμήθηκαν στις επτά (7) επιθεωρήσεις Δασών.

Τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε το δασικό κτηματολόγιο, ήταν κυρίως νομικής - θεσμικής φύσεως.

α. Τα διαδικαστικά θέματα που καθιέρωσε ο νόμος 248/1976, είναι πολύ χρονοβόρα και δεν επιτρέπουν ταχεία προώθηση των εργασιών.

Υποχρέωση των συνεργείων να καταγράφουν κάθε αξίωση όσο αστήρικτη και αν είναι.
Υποχρέωση αναδρομής στο παρελθόν, χωρίς κάποιο χρονικό όριο.
Βραδεία εκδίκαση των αντιρρήσεων και εφέσεων από τα αρμόδια δικαστήρια (ειρηνοδικείο - πολυμ. πρωτοδικείο) σε σχέση με την υποχρέωση διόρθωσης των κτηματικών χαρτών και κτηματολογικών πινάκων. Έλλειψη τελεσιδικίας της κρίσης επί εμπραγμάτων δικαιωμάτων από τα παραπάνω δικαστήρια.
Μη πρόβλεψη ενημέρωσης των στοιχείων του κτηματολογίου, με τις μεταβολές που επέρχονται μετά την κατάρτισή της.

β. Οι διαφορετικοί ορισμοί της εν γένει δασικής έκτασης στο νόμο 248/1976 και το νόμο 998/1979, με συνέπεια τις δυσχέρειες στο διαχωρισμό των δασικών από τις μη δασικές εκτάσεις.

γ. Η ψήφιση του Νόμου 2308/1995 «Περί Εθνικού Κτηματολογίου», με τον οποίο καθιερώνεται μια διαδικασία παρόμοια με αυτή του νόμου 248/1976, πρόσθεσε νέα προβλήματα, αφού ισχύουν δύο νόμοι (248/1976 - 2308/1995) με παράλληλες διαδικασίες και επικαλυπτόμενη χωρική αρμοδιότητα.

Για την άρση των προβλημάτων αυτών προτάθηκε από την υπηρεσία μας η καθιέρωση ενός απλού συστήματος για τον διαχωρισμό των δασικών από τις μη δασικές εκτάσεις, που βασίζεται σε αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1945 και πρόσφατες, κατάργηση του διοικητικού τρόπου κρίσης των εμπραγμάτων δικαιωμάτων και παραπομπή όλων των ιδιοκτησιακών διεκδικήσεων στην κρίση της τακτικής δικαιοσύνης με τη θέσπιση ειδικής διαδικασίας ταχείας εκδίκασης. Οι προτάσεις αυτές περιέχονται σε σχέδιο νόμου που έχει καταθέσει ο Υπουργός Γεωργίας στη Βουλή, με το οποίο επιχειρείται διασύνδεση του εθνικού με το δασικό κτηματολόγιο και άρση των εμπλοκών, που έχουν δημιουργηθεί.

Παρεμφερές με το κτηματολόγιο είναι και το Δασολόγιο που διέπεται από τις διατάξεις του νόμου 998/1979 (άρθρα 11, 12 και 13) και του Π.Δ 1141/1980. Το δασολόγιο - όρος καινοφανής τόσο στη δασική νομοθεσία, όσο και στη δασολογική επιστήμη - περιλαμβάνει το χώρο στον οποίο έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του δασικού κώδικα. Περιλαμβάνει δηλαδή τις εκτάσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 5 του άρθρου 3 του Νόμου 998/1979, διακρίνεται σε γενικό δασολόγιο, που καταρτίζεται και τηρείται στην Κεντρική Δασική Υπηρεσία και σε τοπικά δασολόγια που τηρούνται στα Δασαρχεία και περιέχει την καταχώρηση κατά νομό και κατά μερίδα των εμφαινομένων στους δασικούς χάρτες δασών και δασικών εκτάσεων, με τα τοπωνύμια, τα όρια, την έκταση, το είδος βλάστησης, την πυκνότητα, την ηλικία κλπ, προϋπόθεση δε για την κατάρτιση του, είναι η ύπαρξη των δασικών χαρτών και φωτογραφιών.

Το δασολόγιο, από τη θεσμοθέτησή του παραμένει ανενεργό για το λόγο ότι τα 100 συνεργεία που προβλέπονται για την κατάρτιση των δασικών χαρτών, σύμφωνα με το Π.Δ 1141/1980, ουδέποτε συγκροτήθηκαν, γιατί ποτέ δεν παρασχέθηκαν οι αναγκαίες προς τούτο προϋποθέσεις (πιστώσεις και προσωπικό).

Επισημαίνεται ότι η κατάρτιση του δασολογίου κατέστη πλέον αναγκαία και υποχρεωτική για τη διοίκηση, μετά την 2818/1997 απόφαση του ΣτΕ, με την οποία ακυρώνεται η παράλειψη της διοίκησης να προβεί στην κατάρτιση του δασολογίου της χώρας. Μετά την έκδοση αυτής της απόφασης, υπήρξε αίτημα τόσο της αρμόδιας υπηρεσίας, όσο και της Γενικής Διεύθυνσης να εξασφαλισθούν οι προϋποθέσεις (πιστώσεις, προσωπικό, μέσα) για την έναρξη και ολοκλήρωση του δασολογίου. Ενόψει όμως του ήδη κατατεθέντος στη Βουλή σχεδίου νόμου, με το οποίο αντιμετωπίζεται σε νέα βάση η όλη διαδικασία κατάρτισης των δασικών χαρτών, φαίνεται ότι το όλο θέμα είναι σε αναμονή.