ΙΧ. Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΑΣΟΠΟΝΙΑΣ

Οι συνολικές πιστώσεις που διατίθενται για την ανάπτυξη, την προστασία και τη διαχείριση των δασών, εμφανίζονται κατά έτος, πηγή χρηματοδότησης και δραστηριότητα, στον πίνακα 13 που επισυνάπτεται.

Από τα στοιχεία αυτού του πίνακα προκύπτει ότι στη 10ετία 1988 – 1997, οι συνολικές πιστώσεις που διατέθηκαν στη δασοπονία, κυμάνθηκαν σε χαμηλά, για τη σημασία του τομέα επίπεδα και αυξήθηκαν σε τρέχουσες τιμές από 20.8 δις. δρχ. το 1988, σε 65.3 δις. δρχ. στα 1997, παρουσιάζοντας μια μέση ετήσια αύξηση της τάξης του 12.5%. Την ίδια χρονική περίοδο, οι πιστώσεις για επενδύσεις από 6.7 δις. δρχ. έφθασαν στα 18.4 δις. δρχ. παρουσιάζοντας μέση ετήσια αύξηση που δεν ξεπερνά το 11%.

Όμως , η δασοπονία για λόγους αναγόμενους στην ιδιομορφία της , έχει ανάγκη μακρόπνοου προγραμματισμού και επαρκούς, σταθεράς χρηματοδότησης. Το αναπτυξιακό δασικό πρόγραμμα δεν μπορεί να αναφέρεται σε χρόνο σημαντικά μικρότερο εκείνου που απαιτείται για την εμφάνιση των πρώτων αποτελεσμάτων των επενδύσεων που προτείνονται. Και ο μεγάλος αυτός χρόνος δεν ευνοεί την απόφαση για την επένδυση. Προσδοκάται π.χ, παραγωγή από ίδρυση νέου δάσους μετά από 50 και πλέον χρόνια για τα κλασσικά δάση και 10 - 25 χρόνια για τα δάση με ταχυαυξή δένδρα. Ο μεγάλος αυτός χρόνος ανάπτυξης και απόδοσης των δασών είναι ένας από τους ανασταλτικούς παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά τις αποφάσεις χρηματοδότησης της δασοπονίας. Άλλος ανασταλτικός παράγοντας είναι το γεγονός ότι σε πολλές δασοπονικές δραστηριότητες η επένδυση δίδει τελικό προϊόν άλλης οικονομικής δραστηριότητας, έξω από τη σφαίρα της δασοπονίας (π.χ. επένδυση για την απόσβεση χειμάρρων - τελικό προϊόν η προστασία των γεωργικών καλλιεργειών από πλημμύρες, των εγγειοβελτιωτικών έργων από προσχώσεις, των οδικών έργων από καταρρεύσεις των ταμιευτήρων νερού από αχρήστευση λόγω πρόσχωσης κλπ), που δεν είναι εύκολα μετρήσιμο. Έτσι, οι επενδύσεις στη δασοπονία, ερειδόμενες επί κριτηρίων αποδοτικότητας όπως αυτά τίθενται από τους σχεδιαστές του οικονομικού προγραμματισμού, δεν βρίσκουν επαρκή θεμελίωση και σε κάθε περίπτωση τίθενται σε δεύτερη προτεραιότητα. Δεδομένης όμως της σημερινής παγκόσμιας κοινωνικής αντίληψης για την ανάγκη προστασίας και επαύξησης των δασών οι επενδύσεις για τη δασοπονία πρέπει να επιβληθούν ως πολιτική απόφαση. Αισιόδοξη ένδειξη μιας τέτοιας αντιμετώπισης αποτελεί η σχετική πρόταση του Υπουργού Γεωργίας, που περιέχεται στο νομοσχέδιο που ήδη κατατέθηκε στη Βουλή των Ελλήνων προς συζήτηση και ψήφιση, για τη δημιουργία ενός ιδιαίτερου ταμείου ή λογαριασμού με συγκεκριμένους πόρους που θα διατίθενται για την ανάπτυξη της δασοπονίας. Η πρόταση αυτή είναι αναγκαίο να υποστηριχθεί και να θεσμοθετηθεί για να εξευρεθούν οι αναγκαίες πιστώσεις που θα επιτρέψουν τον προγραμματισμό της δασικής ανάπτυξης.